Marek Perepeczko

Lubię ładne auta. Do takich należą ferrari czy lamborghini. Ale czym innym jest podziwianie – czym innym posiadanie. Kiedyś, przez kilka lat jeździłem maluchem. Dowiózł mnie on do stanowiska dyrektora teatru w Częstochowie, dlatego darzę go sympatia do dziś. Muszę jednak przyznać, że był mało wygodny, zwłaszcza dla człowieka, który ma 190 cm wzrostu i trochę waży. Z biegiem lat przerzuciłem się na inną markę i teraz jeżdżę siedmioletnią hondą civic CRX.

Andrzej "Piasek" Piaseczny

Ostatnio jeżdżę Ładą Nivą. Ten samochód często się psuje, ale wszędzie wjedzie. Idealny na zimę i jazdę w terenie. Kocham samochody. Strasznie o nie dbam. Chucham, dmucham, poleruje. Oprócz Łady mam pięknego, amerykańskiego, jedenastoletniego Lincolna. W nim czuje się człowiekiem z klasą. Mam też Chevroleta Camaro z 1977 roku. Kupiłem go w fatalnym stanie.  Staram się jeździć bezpiecznie, bo już kilka razy dostałem ostrzeżenie od Boga. Kiedyś zasnąłem za kierownicą i wylądowałem na płocie zagrody. Nie chodzi o auto, bo to tylko kawał metalu. To było zagrożenie życia, mojego i pasażera.

Krystyna Janda

Jeżdżę renault scenic. Samochód traktuje jako narzędzie pracy.  Nie cierpię jak coś się z nim dzieje, bo najczęściej spędzam w nim dużo czasu. Jeżeli jest to pokonywana dwa razy w ciągu dnia trasa Milanówek – Warszawa to spędzam do czterech godzin w samochodzie. Wtedy zawsze słucham muzyki. A jeżeli przygotowuje się do czegoś to słucham muzyki, która jest mi akurat potrzebna. Ostatnio słuchałam Mareleny Dietrich. Wcześniej, przez dwa lata, słuchałam tylko muzyki operowej, Callas i jej koleżanek, żeby porównać dlaczego mówiła, że były gorsze. A jak słucham      muzyki to najczęściej śpiewam.

Janusz Józefowicz

Samochód kojarzy mi się z relaksem. Mieszkam pod Warszawą i około 40 minut poświęcam na dojazd. Mam wtedy czas na przemyślenie pewnych kwestii, na przećwiczenie piosenek, na wykonanie iluś tam telefonów. To wszystko dzieje się w chryslerze z trzylitrowym silnikiem i automatyczną skrzynia biegów. Zaczynałem jak większość Polaków od malucha. Potem była wspinaczka: fiat 125p, nissan itd. Moje samochodowe marzenie to jaguar.

Zbigniew Zamachowski

Bardzo długo jeździłem tylko rowerem. Mieszkałem w małym miasteczku, gdzie samochód naprawdę nie był konieczny. Potem przesiadłem się do trabanta polo z silnikiem volkswagena. Jeździłem nim prawie 3 lata. Teraz mam seata . To szybkie, sprawne i wygodne auto.

Piotr Fronczewski

Moje dziewięcioletnie BMW jest poczciwe i kochane. Nie ma ABS-u ani żadnych wyrafinowanych zabezpieczeń, ale dzięki temu nie zwalniam się z maksymalnej koncentracji i nie folguję sobie na drodze. Na jezdni szczególnie dla kobiet jestem dżentelmenem. W młodości jeździłem trabantem, więc argument miałem raczej słaby. Dziewczyny odjeżdżały alfami romeo, lanciami... Dziś samochód jest dla mnie schronieniem, azylem. Dbam o niego pedantycznie i przyzwyczajam się jak do kogoś ważnego w moim życiu.

Natalia Kukulska

Moim pierwszym samochodem był 10-letni maluch. Kupiłam go w akcie prawdziwej desperacji. Autobusy zazwyczaj nie przyjeżdżały na czas, a ja wszędzie się spóźniałam. Kiedyś stałam na przystanku i czekałam na spóźniający się autobus. Było bardzo zimno. Pomyślałam, że chciałabym mieć własne cztery kółka. Obojętnie jakie, byle jechać do przodu. Za całą zaoszczędzona sumę kupiłam dosłownie pierwszego z brzegu malucha. Teraz jeżdżę oplem i muszę przyznać, że chyba każdy samochód jest bardziej komfortowy niż maluch. Jeżdżę szybko ale bezpiecznie. Odpukać, jak na razie nie miałam żadnego wypadku czy kolizji. Uwielbiam słuchać muzyki w samochodzie.